ඇයයි සිරිකත ගමකට

  

ඈත ගම් පියසක සොඳුරු වන ලැහැබක

කටුමැටියා හෙවනක ගෙවන දිවි ඇය

කෙත වවපු බතකට පොළොස් ඇඹුලක් යහමෙට

තැලුණු ලුණු මිරිසට පිනයි දිව කාගෙත් හනිකට

හැරමිටිය කොටවුන මකයි ඇගෙ තනිය නොතනිය

කෙස් වැටියට ඉන ඇඳුණු රෙද්දට

රැළි වැටුණ මුහුණට වඩා පිරුණු හදවත

කාගෙ කාගෙත් හිත්වල ඇතිය ඇගේ ඒ හොඳ

අමාවක දවසට දරයි සිල් රෙදි ඇඟ වට

හඬනඟා යහමෙට කියයි බුදු බණ සද්දෙට

නිවන් පුර යන්නට පතයි ඈ හැමවිටකම

කවුරු කවුරුත් හඳුනන ඇයයි සිරිකත ගමකට